Dar in rest sa o las si sa vin acasa si sa stau fara ea cred ca as innebuni.
M-am obisnuit cu ea in casa. Si mai ales daca nu am de lucru decat facultatea la care ma duc din joi in Pasti, adica nu m-am mai dus de cand am nascut... va dati seama ca imi este greu.
Cred mai mult, ca as fi si geloasa pe faptul, si sigur asta este, ca nu suport sa stiu ca o invata altcineva primii ei pasi in viata in afara de mine. Nu suport sa stiu ca atunci cand se trezeste nu sunt eu langa ea. Nu suport sa stiu ca nu pot sa-i citesc si sa-i arat eu pozele din carti si reviste. Nu stiu de ce? De cand eram mica imi doream o sora de care sa am numai eu grija de ea.
O iubesc enorm....
Va multumesc ca m-ati ascultat si pe mine.... si astept sa-mi spuneti si mie ceva.
