by cristina1983 » Wed Feb 27, 2008 9:28 am
am intrat sa va zic doar ca plec, gata, ma mut in casa mea departe de el... nu e inca aranjata, nu am camera de bebe pregatita, pregatisem totul aici, dar o sa-mi iau lucrurile si ma mut. azi plec, chiar acum, din cauza asta nici nu stau prea mult. internet nu am acolo dar o sa-mi trag, o sa am dial-up si o sa intru asa sa va mai citesc
motivul pt care plec e ca mi-a marturisit ca are o aventura cu secretara, exact cum am banuit. ah doamne ce proasta am fost, pe ea o saruta si o umplea cu cadouri iar pe mine ma lua la palme si ma tara prin casa.. mi-a zis ca nu a fost decat o aventura pentru el, dar ca el are nevoie de ceva nou si ca ii e frica de rolul de tata "IN CARE L-AM PUS". de parca nu o facem pe Maria amandoi..de parca el nu a fost de acord.. de parca nu s-a bucurat cand i-am aratat testul de sarcina..
asta e, am o multime de ganduri care imi vajaie prin cap, nu am crezut niciodata ca o sa mi se intample asta. o sa rog niste prietene sa ma ajute sa-mi mut lucrurile de la el pentru ca eu nu pot.
nu-mi vine sa cred inca ce mi-a zis, parca sunt in stare de soc, de transa.. dar ma gandesc ca nu face bine bebitei, noi trebuie sa fim linistite si sa nu ne consumam desi mi-e imposibil. idiotul, cum a putut sa ne faca asta? de ce nu mi-a zis, am fi gasit impreuna o solutie!!! de ce nu mi-a zis, de ce si-a batut joc de mine?
mi-a aruncat-o in fata, apoi mi-a zis ca regreta dar parca tot nu-i pare rau. nici nu stiu ce sa cred. nu mai pot, nu mai vreau sa mai sufar pentru el. nu ma considerati patetica va rog, dar am sufletul sfasitat.. intr-adevar, fetita mea a ramas fara tata, cum va creste draga de ea? cine o sa o invete despre toate? eu o sa incerc dar o sa pot sa-i asigur tot? ooo doamne..
rugati-va pentru mine sa ajung cu bine si sa am putere sa o iau de la capat si sa pot sa-mi refac apartamentul pana vne bebita, macar camera ei sa o aranjez. nu vreau niciun ajutor de la el, m-a ranit atat de tare, ce mi-a facut ma doare mai mult ca orice palma, ma doare sufletul, imi simt inima in piept sfasiata de durere. omul in care am crezut cel mai mult. pai d'aia nu-i placea nimic, d'aia...si eu am crezut ca e stresat, ca e obosit, ca lucreaza mult, ca vrea sa stea "cu baietii"... nici nu l-am mai intrebat amanunte, am inceput sa plang cu sughituri instant.. nici nu vreau sa aflu. ma simt ranita, umilita. tradata.