Dar de ce sa conteze daca-s gospodina sau nu? Eu am toane si toane. Cand sunt stresata, nervoasa, cand am chef sa bat pe cineva sau sa daram sa sparg si altele ma apuc si fac curat. Secunda in care m-am calmat observ ca e extrem de enervant sa fie totul luna.
Nu pot sa gandesc daca toate sunt in ordine. Daca nu e haos nu pot gandi. La fel imi sunt si gandurile si ce? Daca in haosul meu eu gasesc tot de ce am nevoie nu este de ajuns?
Prefer sa stau la un pahar de vin cu prietenul meu si sa ne imaginam viitorul sau sa incercam sa ne cunoastem reciproc trecutul. Ce ar fi daca in momentele alea am face smotru? Prefer sa merg cu Rares in parc sa facem lumea sa se uite luuung la noi ca mergem impreuna in patru labe prin nisip sau prin iarba. Si ne murdarim impreuna. Ei si ce? Se spala. De aia exista masina de spalat. Si noi avem apa sa ne curatzim. Dar din toate astea ramanem cu ceva, ramanem cu momente unice. Curatenia, sa astepte pana ma enervez.
Si daca sunt intelectuala, ce? Nu trebuie sa intru in bucatarie sa fac ceva de mancare? Mai intai am invatat sa citesc
![bis [bis]](./images/smilies/bis.gif)
, apoi am invatat sa dau drumu' la aragaz
![bis [bis]](./images/smilies/bis.gif)
, am invatzat sa gatesc
![bis [bis]](./images/smilies/bis.gif)
, am invatzat sa fac bucataria vraiste, dar ma bucur cand lumea pentru care gatesc savureaza ce fac. Uneori eu si prietenul meu experimentam mancaruri, e un moment impreuna, ne bucuram de el, dar lasam bucataria ca dupa razboi cu vase cu tot. Si ce? Si maine e o zi, daca nu vom avea ce face? Ne distram cu spalatul vaselor.